- Wigilia Bożego Narodzenia
- Boże Narodzenie
- Dlaczego świętujemy Boże Narodzenie
- Zwyczaje Bożego Narodzenia
- Uroczystość Bożego Narodzenia
- Dlaczego ubieramy choinkę
- Wokół stołu
- Pasterka
- Świętowanie Nowego Roku
Wigilia Bożego Narodzenia
W
Wigilię Bożego Narodzenia Kościół czyta nam Ewangelię, w której Anioł
wyjaśnia św. Józefowi, że Dziecię, które urodzi Maryja jest poczęte z
Ducha Świętego. Anioł powiedział także, że Dziecię jest Zbawicielem świata;
polecił nadać Dzieciątku imię Jezus, co znaczy Zbawiciel. W Wigilię Bożego
Narodzenia nastrój radosny łączy się z pokutą.
Na Mszy św. używa się szat koloru fioletowego i obowiązuje post.
W
godzinach wieczornych Wszyscy zasiadamy do wspólnej wieczerzy poprzedzonej
łamaniem się opłatkiem na znak, że ci, do których przychodzi Zbawiciel
powinni miłować się. W wielu domach na początku wieczerzy czyta się Ewangelię
o narodzeniu Pana Jezusa. Choinka przystrojona zabawkami, świeczki na
choince, dary jakie wzajemnie sobie składamy na "gwiazdkę" powinny
nam przypominać Pana Jezusa, Jego światło łaski, jakie przynosi. Siano
na stole kładziemy na pamiątkę, że Pan Jezus urodził się w ubóstwie.
Uroczystość Bożego Narodzenia jest pełna radości. Dlatego kolor szat liturgicznych jest biały i każdy kapłan może odprawić w tym dniu trzy Msze św. Pierwsza , odprawiana o północy nazywa się "pasterką". W kościele buduje się żłobek. Śpiewamy kolędy, wyrażając radość z powodu narodzenia Pana Jezusa. Syn Boży stał się człowiekiem. Stał się do nas we wszystkim podobny, oprócz grzechu. Narodził się jako niemowlę i tak jak my odczuwał głód i pragnienie, radość i smutek.
Jezus Chrystus jest Synem Bożym, który stał się człowiekiem dla naszego zbawienia
Boże Narodzenie jest świętem kościelnym, obchodzonym 25 grudnia przez chrześcijan na pamiątkę narodzenia Chrystusa. W wielu krajach, uroczystości te stanowią odwieczny element tradycji.
Biblia podaje, że Jezus urodził się zimą w lichej stajence w Betlejem. Uroczyste obchody organizowane na pamiątkę Jego narodzin, są drugim po Wielkanocy, najważniejszym świętem. Tymczasem na długo przed narodzinami Chrystusa, corocznie pod koniec grudnia, odbywały się inne uroczystości. Ludzie obchodzili astronomiczne przesilenie zimowe, po którym dni stawały się dłuższe, zwiastując nadejście wiosny. Z biegiem lat nastąpiło połączenie tych tradycji.
W dzisiejszych czasach Boże Narodzenie jest okresem, w którym obok radości z narodzenia Zbawiciela, obdarowujemy się prezentami, wspaniale dekorujemy nasze mieszkania i ucztujemy, ale przede wszystkim jest czasem przebaczenia i pojednania.
Zwyczaje
Bożego Narodzenia
Modlitwa przy wigilijnym stole Czytaj
Prezenty
Dawno temu dzieci dostawały je tylko 6 grudnia w imieniny
św. Mikołaja. Pod koniec XVIII w., w bogatych dworkach szlacheckich
zaczęli dostawać je wszyscy domownicy w dniu Wigilii. Dzieci otrzymywały
słodycze i zabawki, a młodzież - ozdobne karteczki z życzeniami
dotyczącymi zamążpójścia. Dorośli natomiast otrzymywali bogate futra,
naszyjniki, ozdobne pasy. Teraz wszyscy - wszystkim, dają choćby
najmniejszy upominek.
Choinka
Wieczne zielone drzewko jest symbolem nadziei ,długowieczności
czarodziejskiej mocy przed złem. Ozdoby choinkowe też mają swoje
znaczenie. Gwiazdka - przypomina gwiazdę Betlejemską i jest symbolem
narodzenia i czystości. Lampki albo świece - przypominają o przyjściu
na świat Światłości czyli Jezusa. Są też symbolem ogniska domowego.
Łańcuch - symbolizuje węża - kusiciela.
Opłatek
- z łaciny oblatum czyli dar ofiarny. Łamanie się ę opłatkiem
symbolizuje łamanie chleba przez Chrystusa w czasie Ostatniej Wieczerzy.
W dzisiejszej postaci dotarły do Polski w XV w. Dzielenie się rozpoczyna
pan domu lub najstarszy syn. Każdy łamie się z każdym, a dopiero
potem można zasiąść do stołu.
Potrawy wigilijne.
Według staropolskiej tradycji na stole przykrytym białym
obrusem powinna znajdować się nieparzysta liczba potraw. Do tradycyjnych,
postnych potraw należały ryby, zupa grzybowa, migdałowa albo barszcz,
pierogi z kapustą, łazanki i kutia. Nie mogło zabraknąć maku (symbolu
ciszy i urodzaju) i miodu(szczęście, bogactwo i mądrość).
Trzeba było spróbować wszystkiego, choćby po łyżeczce, nawet niezbyt
smacznego kisielu owsianego i zupy z konopi, które na szczęście
już zniknęły z wigilijnego stołu.
Puste miejsce
Przy wigilijnym stole powinno, według dawnej tradycji,
zawsze stać puste nakrycie dla nieobecnych i biednych, którzy mogą
zapukać do naszych drzwi. Tego wieczoru nikt nie powinien być głodny
i sam.
Siano
Garstka siana pod wigilijnym obrusem symbolizuje żłóbek, w którym
leżało Dzieciątko Jezus Do
góry
Jak Wielkim dniem w historii świata jest Boże Narodzenie, dowodzi fakt , że lata liczymy od narodzenia Pana Jezusa. I to nie tylko my katolicy, ale cały świat, wszystkie narody i państwa. Bardzo często , gdzie tylko spotykamy daty, czytamy obok nich te słowa: przed narodzeniem Chrystusa, - po narodzeniu Chrystusa. Święto Bożego Narodzenia ma więcej od wszystkich świąt uroku i piękna.
A już polski naród owijał je takim czarem, że nigdzie nie obchodzi się tak uroczyście i mile jak u nas.
Co to znaczy Boże Narodzenie ? Czy Pan Bóg może się rodzić tak jak śpiewamy w kolędzie Bóg się rodzi?
Boże Narodzenie oznacza, że Jezus Syn Boży, który zawsze był Bogiem, stał się w czasie człowiekiem, narodził się z Maryi Panny, aby umrzeć na krzyżu dla naszego zbawienia, aby swoją męką i śmiercią przebłagać swojego Ojca za grzech Adama i Ewy i grzechy wszystkich ludzi.
W krajach Europy Północnej choinka była od dawna najważniejsza ze wszystkich dekoracji bożonarodzeniowych.
Dekoracje świąteczne wywodzą się z organizowanych zimą obrzędów pogańskich. Rzymianie ozdabiali świątynie zielonymi gałązkami. Celtyccy druidzi upodobali sobie jemiołę, zaś Anglosasi stosowali ostrokrzew, bluszcz i wawrzyn. Choinki (przeważnie świerki lub jodły) pojawiły się późnij. Uważa się, że ozdabiane światełkami drzewko zostało wprowadzone w XVI w. przez Marcina Lutra. Choć rozpowszechniła się w całej Europie Północnej, gdzie rosną rozległe lasy iglaste, to jednak do Anglii dotarły dopiero w XIX w. Za punkt zwrotny przyjmuje się rok 1840, w którym królowa Wiktoria poślubiła niemieckiego księcia Alberta.
Obładowane prezentami i ozdobami drzewko szybko zdobyło szeroką popularność. Do góry
Co roku rozpoczynają się Święta Bożego Narodzenia. Po ponad czterotygodniowym okresie oczekiwania przychodzi do nas On, Pan Jezus. Święta Bożego Narodzenia są czasem niezwykle radosnym.
Każdy z nas nosi w sobie wspomnienie Świąt Bożego Narodzenia, zwłaszcza tych z wczesnego dzieciństwa. Choinka wydaje się wtedy ogromna, ości z karpia przerażające ciasto wyjątkowo słodkie. Nic nie dorównuje emocjom związanym z czekaniem na Świętego Mikołaja.
Już czas przedświąteczny jest inny niż szara codzienność. Robimy porządki, pomagamy w przyrządzaniu potraw na Wigilijny stół, ale to nie wszystko. Chrześcijanie porządkują również swoje serca i dusze, aby móc godnie przyjąć Jezusa.
Najważniejszy dzień Świąt w mojej rodzinie to oczywiście Wigilia. W ten dzień wszystkie przygotowania są zakończone, choinka pięknie przystrojona, a wszyscy czekają na przyjście Boga.
Kolacja Wigilijna rozpoczyna się, kiedy na niebie pojawi się pierwsza gwiazdka. Wtedy cała rodzina skupia się wokół stołu, czytamy Pismo Święte, a następnie dzielimy się opłatkiem. Kiedy nigdzie nie wyjeżdżamy zapraszamy na Wigilię sąsiadkę, która jest samotna, a jej rodzina mieszka daleko.
Po podzieleniu się opłatkiem wszyscy zasiadają do stołu i rozpoczyna się kolacja. Na stole pojawia się 12 dań i każdego należy spróbować chociaż troszkę.
Po kolacji śpiewamy kolędy, pastorałki, a siostra gra na gitarze. Czas miło upływa również przy wspólnych rozmowach. Aż w końcu zbliża się moment pójścia na pasterkę. Kolejne dni Świąteczne spędzamy na spotkaniach z rodziną, odwiedzamy się.
W imieniu całej redakcji życzę wszystkim ministrantom i ich rodzinom, aby Święta Bożego Narodzenia spędzili w spokoju, miłej, rodzinnej atmosferze i aby Dzieciątko Boże narodziło się w ich sercach.
Zwyczaj ten zachował się najpierw w Kościele w Jerozolimie, gdzie w Betlejem o północy odprawiano Mszę św. W Rzymie zwyczaj ten znany był już za czasów papieża Grzegorza I Wielkiego. Odprawiano tam pasterkę przy żłóbku Chrystusa w bazylice Matki Bożej Większej. W wielu kościołach pasterkę poprzedza jutrznia. Pasterka jest pamiątką z pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy nabożeństwa nocne należały do stałej praktyki Kościoła. Charakter pasterki tłumaczą pierwsze słowa invitatorium, wprowadzenia do Mszy: "Chrystus narodził się nam. Oddajmy mu pokłon". W niektórych stronach Polski jest zwyczaj umieszczania Dzieciątka Jezus w tabernakulum nakryte tiulem, przeźroczystą tkaniną. Na pieśń wstępną "Wśród nocnej ciszy" kapłan odkrywa figurę, pokazuje ją wiernym i niesie do szopki. Najstarsza szopka pochodzi z XIV w. z kościoła klarysek św. Andrzeja w Krakowie. Najbardziej znaną jest ruchoma szopka w Wambierzycach, Niepokalanowie i Warszawie.
Nowy rok to symbol dobrego początku. Nadarza się świetna okazja, aby zapomnieć o popełnionych błędach i zacząć od nowa. Dużą popularnością cieszy się zwyczaj czynienia sobie postanowień noworocznych.
W wigilię Nowego Roku urządza się przyjęcia. Gdy zbliża się północ, entuzjazm stopniowo narasta, by o północy osiągnąć swój szczyt, a w pierwszych minutach Nowego Roku zebrani wznoszą uroczysty toast.
W większości krajów Nowy Rok rozpoczyna się 1 stycznia, ale nie zawsze tak było. W Anglii aż do 1752 r. zaczynał się on 25 marca. Z kolei Żydowski Nowy Rok rozpoczyna się jesienią w tzw. "Jam kippur" to jest w Dzień Przebaczenia, zaś w Chinach obchodzi się go w lutym.